Almira Şimdi aynı şehirde olsaydık seninle Almira Yine aynı sokaklarda birlikte yürüseydik hayata Ve adımızı yeniden yazsaydık Buluştuğumuz bütün duraklara Unutup gitseydik bütün çirkinliklerini dünyanın Ve bütün acımasızlığını Sorgulayıp bütün yasakları Sorgulayıp bütün günahları Seninle yeniden başlasaydık bu sevdaya Seninle yeniden Almira Şimdi aynı okulda olsaydık seninle Almina Yine aynı sınıfta yine aynı sırada Birlikte göz atsaydık o kırmızı kaplı kitaplara Tarih gibi fizik gibi matematik gibi Ölümsüz aşkları sorsaydık hocalara Ölümsüz aşkları Almira Şimdi bir kır kahvesinde olsaydık seninle Yine aynı masada yine aynı köşede Yeniden düşler kursaydık seninle Dağlar gibi sıra sıra Ve yeniden yaratsaydık kendi dünyamızı Ve de birlikte söyleseydik ikimizlik kendi şarkılarımızı Meydan okuyup ayrılıklara Hem de teslim olmadan Yıllara yollara yalanlara Teslim olmadan Almira Ne var ki; Bir kara eylüldü O kara üzüm gözlerine son bakışım Yanışım ve de yıkılışım Üstümden bütün trenler geçti o gün Bütün otobüsler Ve bütün gemilerim battı sen gideli Şimdi bütün umutlarım alabora Anlıyorsun değil mi Anlıyorsun Almira Şimdi bir düşün Kim itti bizi bu kör olası ayrılığa? Kim itti bizi bu pişmanlıklar denizine? Kim yaktı bizi kim? Hem de sırtımızdan vura vura Görüyorsun değil mi görüyorsun Bir ikimiz sığamadık bu koca dünyaya Bir ikimiz Almira Ve işte o gün Koca bir son yazıldı bu aşkın son sayfasına Dönüşü olmayan bir yolda kaldık Dönüşü olmayan bir yolda Almira... İsmail Satılmış Rasgele Şiir Okuyun Şiir Ana Sayfa